“ორ­მა­გად სა­პა­სუ­ხის­მგებ­ლო საქ­მეა ჩემ­თვის, გა­ვაგ­რძე­ლო “რუს­თა­ვი 2”-ის ის­ტო­რია. ვიჯ­დე “კუ­რი­ე­რის” ეთერ­ში და მა­ყუ­რე­ბელს გა­ვაც­ნო დღის ყვე­ლა­ზე მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი ამ­ბე­ბი”, – ასე მი­მარ­თა სან­დრო სა­ნა­ი­ამ მა­ყუ­რე­ბელს “კუ­რი­ე­რის” წამ­ყვა­ნის რან­გში.

რო­გორც სან­დრო აღ­ნიშ­ნავს, “კუ­რი­ე­რის” წამ­ყვა­ნო­ბა­ზე დიდი ხანი ოც­ნე­ბობ­და და კი­თხვა­ზე, რას ურ­ჩევ­და მა­მა­მი­სი, ცო­ცხა­ლი რომ ყო­ფი­ლი­ყო, ასე პა­სუ­ხობს:

“შე­იძ­ლე­ბა ეთ­ქვა არ გინ­დაო, ან მიდი რო­გორც შენ გინ­დაო. ორი პა­სუ­ხი არ­სე­ბობს – ან კი, ან არა. თუმ­ცა მე მა­ინც იმას ვი­ზამ­დი, რო­გორც მე მი­ვიჩ­ნევ­დი სწო­რად. ძა­ლი­ან დიდ პა­სუ­ხის­მგებ­ლო­ბას ვგრძნობ უკვე და იმე­დი მაქვს, რომ მეც მო­ვი­პო­ვებ იმ ნდო­ბას, რო­მე­ლიც არ­სე­ბობ­და გი­ორ­გი სა­ნა­ი­ას მი­მართ”, – აღ­ნიშ­ნა სან­დრო სა­ნა­ი­ამ.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here